“The dull-witted[1] follow faith [without wisdom].” If you don’t have wisdom, you also do not want to understand/explain the Dharma. It is difficult to believe that this is the right thing to do. Also, being deceived by a false spiritual teacher is effortless, it is said.”
“A guru must have renounced attachment to this life; lead others by means of great wisdom; and out of great compassion, never abandon/give up on disciples.”
“If they are not excellent, it’s like a pair of yoked together dzo falling effortlessly into a ravine. Thus, the teacher must be completely detached from this life.”
“It is taught that even if you explain many instructions and so on, it is no different than playing music for the deaf. It is no different than starving to death amidst countless food and riches, due to an inability to eat.” –from 1st Karmapa’s Oral Instructions
Introduction
On the 13th February 2025 (after the Kagyu Monlam finished), the 17th Gyalwang Karmapa, Ogyen Trinley Dorje published a stunning, hand-painted artwork portrait of the 1st Gyalwang Karmapa, Dusum Khyenpa, together with some oral instructions/advice given by the 1st Karmapa. Am assuming that it is a teaching on the instructions from the 17th Karmapa directly, as I could not see a text online containing these words by the 1st Karmapa.
The pithy, yet profound instructions, are mainly about the six most important qualities for attaining enlightment in this life with one body. In particular for a student, the qualities of faith[2], wisdom/prajñā[3] compassion, meeting a qualified guru, requesting teachings and putting those teachings into practice were emphasised. If any of those six are lacking then it would not be possible to attain full awakening in this lifetime, or even in the future.
However, the instructions explain that it is also important the guru has certain qualities, and if they lack renunciation of this life, compassion and wisdom, the followers’ negative actions will only increase and they will be like a pair of Dzo[4] failing into an abyss/ravine!
Here is my English translation of the precious pith advice with some references/endnotes, the Tibetan original is below that. It can also be downloaded as a free pdf file here.
May it be of benefit and may we ‘sweep the snow off our own roof/head” , or as we say In English “clean up your own backyard, before trying to clean up the backyards of others”!
For more research and translations about and by the First Karmapa, see here. For more on the artworks of the 17th Karmapa and others, see here. Music? Higher Love by Depeche Mode.
Translated by Adele Tomlin, 15th February 2025.
The Words of Advice of 1st Gyalwang Karmapa, Choje Dusum Khyenpa: As transmitted by the 17th Karmapa, Ogyen Trinley Dorje
Homage to the precious Guru!
The Six Qualities required to attain Buddhahood in one lifetime
The precious master said: To attain perfect Buddhahood in one lifetime with one body, one must have six qualities/Dharmas (ཆོས་) .
- faith,
- wisdom,
- compassion,
- meeting the Lama,
- requesting teachings, and
- striving to accomplish/practice their meaning.
Quality of faith/trust is most important
Of these, first faith/trust is important. For those without faith, pure qualities [lit. white dharmas] do not arise. Just as green shoots do not grow from seeds burned by fire. Many faults of lacking faith are described.
The benefits of faith are summarized in the Compendium of Trainings (ཀུན་ལས་བཏུས་ནས།):
“Having firmly planted the root of faith, make your mind firm and strong towards enlightenment. Thus, it is taught as the root of all qualities. The ultimate meaning of natural phenomena is realized through faith alone. The blazing orb of the sun is not seen by one without eyes. Thus, it is taught that only those with special faith realize the unborn state of ultimate reality.”
Therefore, in the Gaṇḍavyūha Sutra [5], it says:
“Faith is treasure, wealth and excellent legs. Like hands, it is the root of gathering virtue. It protects and increases all qualities. Faith is like a guide, like a mother who gives birth. Through faith, the tree of awakening (Bodhi) grows.”
And so on, there are many accurate explanations. According to the scholars, there are many different types of faith, such as faith in the four noble truths, faith in the three kayas of fruition, faith in the law of cause and effect, and faith in the three jewels of refuge.
However, it is said that there is nothing that is not included in the three types of faith: aspiring faith, clear/bright faith, and confident faith. Therefore, it is very important to have faith. So it’s very important to have faith.
Faith without wisdom is not much use
Yet, as having faith without wisdom is not much use, wisdom is very important. Scholars say that:
“The dull-witted[6] follow faith [without wisdom].”
If you don’t have wisdom, you also do not want to understand/explain the Dharma. It is difficult to believe that this is the right thing to do. Also, being deceived by a false spiritual teacher is effortless, it is said.
Therefore, Master Akṣayamati (སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ)[7] said:
“All these limbs were spoken by Shakyamuni (Thubpa) for the sake of wisdom. All meditation and diligence are said to be the cause of generating wisdom. Buddha spoke for the sake of wisdom.”
He said that meditation and diligence are all the causes of wisdom. Therefore, the desire to pacify suffering produces wisdom. Wisdom is important for those who want to be free from the suffering of the world.
Also, from the pāramitās: “As for the five perfections (paramitas) and wisdom: without wisdom one has no power to touch enlightenment/awakening without object/focus. Once it is completely held by wisdom, and eyes are discovered, that name is obtained.”
So, it is as if all the good deeds not held/performed with wisdom, are like guided by the blind. They will not go towards enlightenment. The pāramitās (transcendences) themselves will not even get that name.
Yet, if it is held with the wisdom of emptiness, whatever is done goes to the path of enlightenment. It is said that even giving a handful of food to an old dog would be then be the perfection of generosity. Therefore, wisdom is very important. Just knowing something vaguely through listening is not much use. The wisdom of listening should recognize afflictions. The wisdom of contemplation should subdue/suppress afflictions. The wisdom of meditation should completely abandon afflictions.
Great compassion
Even if there is great wisdom, without compassion it is not much benefit. Thus, compassion is important. In the Excellent Dharma of White Lotus (Saddharmapuṇḍarīka དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ)[8], it says that:
“If there is one dharma/practice, then all dharmas are in the palm of the hand of that one practice.” When asked what it was, he said: “It is like this: the great compassion. Whoever has a head has life. Likewise, whoever has compassion has unsurpassed enlightenment.””
Also, in the King of Samadhis Sutra/ Samādhirāja Sūtra (མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ)[9], when asked whether one dharma can attain unsurpassed enlightenment:
“If there is one dharma/practice of unsurpassed Buddhahood, it is like this: great compassion.”
Therefore, great compassion and wisdom must be connected. In the Pāramitās Vehicle, it is said that the two, method and wisdom, must be connected.
In the Gayagori Sūtra /Tathāgataguhya Sūtra[10], it says:
“Method without wisdom is bondage, and wisdom without method is bondage.”
Thus, the connection between method and wisdom is important, it is said.
As for the Secret Mantra/Tantras, in the Intent of Explaining the Two stages of Generation and Completion As Inseparable (བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡ་མ་བྲལ་བར་བཤད་པའི་དགོངས་པ ) says that:
“Without these two complete, there is no attainment of unsurpassed awakening, like a bird with broken wings.”
Meeting a guru and requisite qualities
Even if one completely has those three qualities, without meeting a guru who guides the path, it is not beneficial. Even if all qualities are perfectly complete, without a guru, one cannot be liberated from samsara. Without holding the rudder, a boat cannot cross to the other shore. Therefore, it is important to meet a precious guru.
The sacred ones should not be abandoned by anyone; one should rely on a spiritual friend with humility gentleness. By being close to them, one will naturally acquire their qualities without deliberate effort. Therefore, it is said that one must rely on a sacred guru.
The qualities of a guru are described as follows: A spiritual friend who is:
- tamed/disciplined,
- peaceful,
- very calm,
- possess superior qualities,
- be diligent,
- rich in scriptural knowledge,
- realized in the truth,
- skilled in speech,
- Loving, and
- Has abandoned depression/discouragement
- A noble being
should be relied upon.
It is said in the Ornament of the Sutras (མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས)[11]:
“One who is known as great, speaks expertly, full of love, without sadness/depression, and a noble being.”
From the mouth of Master Akṣayamati:
“The one who is always a spiritual friend is expertly skilled in the meaning of the Mahayana, never abandoning supreme yogic conduct (tul-zhug) of a Bodhisattva, even at the cost of their life.”
Although there is no tantric or philosophical text that does not mention the qualities of a guru, Dagpo Gampopa said:
“A guru must have renounced attachment to this life; lead others by means of great wisdom; and out of great compassion, never abandon/give up on disciples.”
The danger of a guru having expectations in this life
Firstly, if the guru has expectations and hopes in this life, he will only keep students in mind if they offer service and respect, etc. If they do not, he will not give them instructions. The guru himself will make his life, long and wide. Many negative actions/sins of attachment and aversion will increase. For the students who rely on that teacher, their negative acts will also increase. If they are not excellent, it’s like a pair of yoked together dzo falling effortlessly into a ravine. Thus, the teacher must be completely detached from this life.
The danger of guru without wisdom
However, without wisdom, one cannot teach the Dharma in accordance with the student’s mind. To benefit the diverse inclinations of sentient beings, one must teach them instructions that accord with their own minds, step by step. It is also said that even the noble ones cannot attain omniscience without being skilled in the five fields of knowledge.
Even Jowo said, “Oh, we have short lives, we don’t have time to listen to many external sciences such as phonetics, or many treatises in this short time. We don’t have time to study them. It is important to study many internal treatises.” Or “I don’t know what Dharma I requested from that Lama.” This is not right to say that. Therefore, it is necessary for the guru to have the power to lead others through with great wisdom.
The danger of a guru without compassion
However, if the guru is without compassion, even when they themselves experience a little suffering, they will have a lot of sadness/depression, thinking that they will not be able to take care of their own retinue. Thinking that since one has to work for the sake of many untamed/stubborn sentient beings, if one protects them with Dharma, many unpleasant words may come back to oneself. At that time, without compassion, even though one has done a lot of Dharma and hardship for their sake, they may think that this bad person is not listening and may give up on them. If their compassion is small, they may not even take care of their students when they are suffering.
Therefore, one needs to have great compassion for the students who trust you, even if it costs you your life, you would not want them to go to the lower realms.
The importance of requesting teachings from a guru
However, even if you rely on such a sacred guru, if you don’t ask for precious oral instructions, like animals such as dogs and horses who accompany the guru, it will not help. Even if you serve a guru for a million years, it will not help. You must ask for precious instructions that are not upside down/topsy-turvy. It should not be like buying milk at a market, mixed with many words and concepts. It should be transmitted from ear to ear, then the blessing will not be lost.
However, if you don’t practice properly, it is like having those instructions inside a vase, one will lose the benefit. As it is said:
“Just by reading medical texts, will it benefit the sick?”
Reading medical texts is not enough, you need to prepare the medicine and take it. Similarly, having instructions is not enough, you need to put them into practice. As the Bhagavan said:
“I have taught you the path that cuts through suffering and pain. The Tathagata is a teacher. You yourself must accomplish/practice it.”
Thus, he taught that even if one explains many instructions and so on, it is no different than playing music for the deaf. It is no different than starving to death amidst countless food and riches, due to the inability to eat.
It is not enough only to have instructions. It is extremely important to put them into practice. Do not wrap them up tightly and lay them down to sleep/rest at the end of the day.
At the end of a meal, one drinks a mouthful of water. Relatives surround you. When our breathing goes from long to shorter breaths; one goes from appearance to appearance, one goes from happiness to happiness. It is necessary to have a deity and dakinis who are not annoyed/irritated. From now on, it is important to sweep the snow from the top of our own head/door, it is said. Please keep that in mind.
The nectar stream well-spoken by the Sugata (Bliss-Gone One) is a treasure, a source of bliss that dispels the suffering of the fortunate and afflicted. It is the best source for planting the seed of enlightenment in the mind. May all beings be freed from the realm of suffering by practicing it, taught the precious Guru.
(This Thangka of Choje Dusum Khyenpa was hand-painted by the 17th Gyalwang, Orgyen Drodul Trinley Dorje.)”
Translated by Adele Tomlin, 15th February 2025.
N.B. This translation is free to use, share and re-publish, please cite it as a source if you publish anywhere.[12]
Tibetan Original
རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀརྨ་པ་ཆོས་རྗེ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཞལ་གདམས།
བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །
སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས། དད་དང་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་དང་། །བླ་མ་མཇལ་དང་ཆོས་ཞུས་པ། །དེ་དོན་སྒྲུབ་ལ་འབད་པའོ། །
དེ་ལས་དང་པོར་དད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། །ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་མི་འབྱུང་བཞིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་མེད་པའི་ཉེས་དམིགས་མང་པོ་བཤད། དད་པའི་ཕན་ཡོན་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནས། དད་པའི་རྩ་བ་བརྟན་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་བློ་བརྟན་བྱ། །ཞེས་པས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩ་བར་བཤད། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པ་ཡིས་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཡང་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུངས།
དེས་ན་མདོ་སྡེ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ནས་ཀྱང་། དད་པ་གཏེར་དང་ནོར་དང་རྐང་པ་མཆོག །ལག་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སྡུད་རྩ་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། །དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །དད་པས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་གི་ན་མར་མང་པོ་ཡང་དག་པ་བཤད། མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཤེས་བྱ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་། ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་ལ་དད་པ་དང་། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དད་པ་རང་ལ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་བཤད་ཀྱང་། འདོད་པའི་དད་པ་དང་། དང་བའི་དད་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་དང་གསུམ་དུ་མ་འདུས་པ་ནི་མེད་གསུངས།
དེས་ན་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། འོན་ཀྱང་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཅུང་མི་ཡོང་བས། ཤེས་རབ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། མཚན་ཉིད་པས། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཟེར། ཤེས་རབ་མེད་ན་ཆོས་བཤད་འདོད་ཀྱང་མེད། བྱེད་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞིག་འདི་ཡིན་སྙམ་པའང་དཀའ་བར་སྣང་གསུངས། ལོག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བ་ལའང་ཚེགས་མེད་གསུངས།
དེས་ན་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་བཤད། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་དག །ཞི་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །གསུངས་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་འདོད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི་དག་ནི། །དམིགས་སུ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །གང་ཚེ་མིག་རྙེད་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དམུས་ལོང་ལོང་ཁྲིད་དང་བྲལ་བ་འདྲ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྲོ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རང་གི་མིང་ཡང་མི་འཐོབ་པར་བཤད་དོ། །
ཤེས་རབ་སྟོང་པས་ཟིན་ན་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ། ཁྱི་རྒན་ལ་ཟས་ཁམ་གཅིག་བྱིན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གཟོད་བཤད་གསུངས། དེས་ན་ཤེས་རབ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཅི་ཐོད་ཐོད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེས་ཅུང་མི་འོང་། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་དགོས། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མགོ་ནོན་པ། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྩ་བ་ནས་སྤོངས་བ་ཞིག་དགོས། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་མེད་ན་མི་ཕན་པས། སྙིང་རྗེ་གལ་ཆེ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ནས་ཀྱང་། ཆོས་གཅིག་མཆིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ལག་མཐིལ་ན་མཆིས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡོད་དེ། དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས། གང་ལ་མགོ་བོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་འཚོ་བ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་མཆིས་པ་དེ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆིས་སོ། །
མདོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ནས་ཀྱང་། ཆོས་གཅིག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་བམ་ཞུས་པས། ཆོས་གཅིག་ཡོད་ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཞེས་གསུངས། དེས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནས། ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་འབྲེལ་དགོས་པར་བཤད། ག་ཡ་གོ་རིའི་མདོ་ནས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱང་འཆིང་བ། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་འཆིང་བ། ཞེས་གསུངས་པས། ཐབས་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས།
གསང་སྔགས་ནས། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡ་མ་བྲལ་བར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཡང་། འདི་གཉིས་མ་ཚང་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་སྟེ། བྱ་འདབ་གཤོག་ཆད་པ་དང་འདྲ་གསུངས། ཡོན་ཏན་དེ་གསུམ་ཚང་ཡང་། ལམ་སྣ་འདྲེན་པའི་བླ་མ་གཅིག་དང་མ་མཇལ་ན་མི་ཕན་པས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རབ་རྫོགས་ཀྱང་། །བླ་མ་མེད་ན་སྲིད་ཐར་མིན། །རྐྱ་བ་འཛིན་པ་མེད་པར་ནི། །གྲུ་ཡིས་ཕ་རོལ་འགྲོ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པས། བླ་མ་དམ་པ་གཅིག་དང་མཇལ་བ་གལ་ཆེ། དམ་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་སྤང་སྟེ། དུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བཤེས་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་དང་ཉེ་ན་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །ཆེད་དུ་མ་བསྒོས་པས་ཀྱང་དགོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་དགོས་པར་བཤད་གསུངས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་ཞིང་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་བརྩོན་བཅས་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ལ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བ་སྤངས་ལ་བསྟེན། །བྱ་བ་གསུངས།
བདེན་མཐོང་སྨྲ་མཁས་བརྩེ་བ་ཅན། །སྐྱོ་མེད་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་བཤད། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་ཞལ་ནས། རྟག་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། །ཐེག་ཆེན་དོན་ལ་མཁས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བཏང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས།
གསང་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་རེ་རེ་ནས་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་གསུངས་པ་མེད་ཀྱང་། བླ་མ་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཐག་བཅད་པ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ལམ་སྣ་འདྲེན་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་སློབ་མ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །
དང་པོ་བླ་མ་དེ་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་ན། སློབ་མ་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཐུགས་ལ་འདོགས། མེད་ན་ནི་གདམས་ངག་མི་སྟོན། ཁོ་རང་ཚེ་འདི་ལ་མཆུར་ཅི་རིང་དང་ཞེང་དུ་ཅི་ཆེ་བྱེད། ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མང་པོ་ཡང་དག་འཕེལ། སློབ་མ་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ནས་སྡིག་པ་མང་པོ་ཡང་དག་འཕེལ། མ་ལེགས་ན་མཛོ་སྦྲེལ་གཡང་ལ་ལྟུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་ཚེགས་མེད་པས། དེས་ན་སློབ་དཔོན་དེ་ཚེ་འདི་ལ་ལྟོས་ཐག་བཅད་པ་གཅིག་དགོས་སོ། །
འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་མེད་ན་སློབ་མའི་སེམས་རྒྱུད་དང་བསྟུན་པའི་ཆོས་བཤད་མི་ཤེས་པས། སེམས་ཅན་མོས་པ་མང་པོ་ཐ་དད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁོ་རང་གི་བློ་དང་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པའི་གནས་ལྔ་དག་ལ་མཁས་པར་མ་བྱས་ན། །འཕགས་མཆོག་གིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མི་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ཡང་གསུངས། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། འོ་སྐོལ་ཚེ་ཐུང་། ཡུད་ཙམ་འདི་ལ་སྒྲ་ཚད་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རིག་པ་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ཉན་མི་ཁོམ། སློབ་མི་ཁོམ། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ནི་གལ་ཆེ་གསུངས། བླ་མ་དེ་ལ་ཆོས་ཅི་ཞུས་ཀྱང་ངས་མི་ཤེས་ཟེར་བས་ཀྱང་མི་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱི་ལམ་སྣ་འདྲེན་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །
འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་བག་ཙམ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཡང་འཁོར་མི་སྐྱོང་སྙམ་པའི་སྐྱོ་བ་མང་པོ་ཡང་འབྱུང་། སེམས་ཅན་དམུ་རྒོད་མང་པོའི་དོན་བྱེད་དགོས་ཙ་ན། ཕར་ལ་ཆོས་ཀྱིས་བསྐྱངས་ཙ་ན། ཚུར་ལ་ཚིག་མ་ལེགས་པོ་མང་པོ་འོང་ཡང་སྲིད་པས། དེ་དུས་སུ་སྙིང་རྗེ་མེད་ན་ཁོའི་དོན་དུ་ཆོས་དང་དཀའ་སླ་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་ངན་པ་འདི་ཉན་པར་མི་འདུག་སྙམ་ནས་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་སྐྱེ་ཡང་སྲིད་པས། སྙིང་རྗེ་ཆུང་ན་སློབ་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཅུང་ཞིག་མི་སྐྱོང་ཡང་སྲིད་པ་ཡིན་པས། རང་ལ་བློ་གཏད་པའི་སློབ་མ་ལ་སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་འདི་ངན་སོང་དུ་མ་སོང་ན་རུང་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞིག་དགོས། དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་ཀྱང་། གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཞུས་ན། ཁྱི་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་དུད་འགྲོས། བླ་མ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་མི་ཕན། ཞབས་རྟོག་ལོ་བྱེ་བ་ཙམ་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན་པས། གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་མགོ་རྩ་མ་ལོག་པ་ཞིག་ཞུ་དགོས། དེ་ཡང་ཚོང་དུས་ཀྱི་འོ་མར་མ་སོང་བ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་མང་པོ་དང་མ་བསྲེས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྙན་ཁུངས་ནས་སྙན་ཁུངས་སུ་བརྒྱུད་པ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཉམས་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས།
འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་གདམས་ངག་དེ་བེ་བུམ་གྱི་ནང་ན་ཡོད་པ་ལྟ་བུས་ཕན་པ་མ་ལགས་ཏེ། སྨན་དཔྱད་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །ནད་པ་དག་ལ་ཕན་འགྱུར་རམ། །གསུངས་པས། སྨན་དཔྱད་བཀླགས་པས་མི་ཕན་ཏེ། སྨན་སྦྱར་ནས་ཟ་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། གདམས་ངག་ཡོད་པས་མི་ཆོག་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཟུག་རྔུ་གཅོད་མཛད་པའི། །ལམ་ནི་ཁྱོད་ལ་ངས་བཤད་ཀྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་བྱེད་ཡིན། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འོན་པའི་རོལ་མོ་དང་ཁྱད་མེད་པ་ཡིན་གསུངས།
ཟས་ནོར་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ནང་དུ་ལྟོགས་གྲིར་ཤི་བ་དང་ཁྱད་མེད་འདྲ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟ་མ་ནུས་པས་ལན་པ་ཡིན་གསུངས། གདམས་ངག་ཀྱང་ཡོད་པས་མི་ཆོག་སྟེ། ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། འུབ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ནས། རང་མལ་གྱི་ཐ་མ་ན་ཉལ། ཟས་ཀྱི་ཐ་མ་ཆུ་ཐོགས་གཅིག་འཐུང་། ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་བསྐོར། དབུགས་རིང་ཐུང་རིང་ཐུང་བྱེད་པའི་དུས་སུ། རང་རེ་སྣང་བ་ནས་སྣང་བར་འགྲོ་བ། བདེ་བ་ནས་བདེ་བར་འགྲོ་བ། ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོའི་སུན་མ་འོང་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ད་ལྟ་ནས་སོ་སོ་རང་རེའི་ཕུར་མགོའི་ཁ་བ་འཕྱག་པ་གལ་ཆེ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་པར་ཞུ།
བདེ་བར་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །དེ་ཡང་སྐལ་ལྡན་ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་གཏེར། །སེམས་ལ་རབ་བཏབ་བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་མཆོག །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྡུག་བསྔལ་གནས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་།། །།
(ཆོས་རྗེ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པའི་ཞལ་ཐང་འདི་ནི་རྒྱལ་དབང་བཅུ་བདུན་པ་ཨོ་རྒྱན་འགྲོ་འདུལ་ཕྲིན་ལས་རྡོ་རྗེ་མཆོག་གི་ཕྱག་བྲིས་ཡིན།)
[1] This Tibetan word wangpo tulpo དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ means someone who is slow to learn, or understand.
[2] I have translated the Tibetan word dad pa as faith, although ‘trust’ is also a good translation and has less Theistic religion connotations.
[3] In Tibetan the word sherab, is the translation of prajñā a Buddhist term often translated as “wisdom”, “insight”, “intelligence”, or “understanding”. It is distinguished from ye-she/ jñāna though, which means primordial awareness.
[4] A dzo is a Tibetan word for a hybrid between the yak and domestic cattle.
[5] The Gaṇḍavyūha Sutra is a Buddhist Mahayana Sutra of Indian origin dating roughly c. 200 to 300 CE. The term Gaṇḍavyūha is obscure and has been translated variously as Stem Array, Supreme Array, Excellent Manifestation.
[6] This Tibetan word wangpo tulpo དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ means someone who is slow to learn, or understand.
[7] Akṣayamati (also called Inexhaustible Awareness) is a bodhisattva who appears in the Lotus Sutra and the Akṣayamatinirdeśa Sūtra within the larger Mahāvaipulya Mahāsamghāta Sūtra. He is recognized as one of the sixteen bodhisattvas of the auspicious aeon (bhadrakalpa). He also has the ability to perceive and understand all actions of cause and effect (Skt. aparuṣā).
[8] The Lotus Sūtra (Sanskrit: Saddharma Puṇḍarīka Sūtram, Sūtra on the White Lotus of the True Dharma, Chinese: 妙法蓮華經) is one of the most influential and venerated Buddhist Mahāyāna sūtras. It is the main scripture on which the Tiantai along with its derivative schools, the Japanese Tendai and Nichiren, Korean Cheontae, and Vietnamese Thiên Thai schools of Buddhism were established. It is also influential for other East Asian Buddhist schools, such as Zen. See translations at: https://84000.co/translation/toh113
[9] Samādhirāja Sūtra (King of Samādhis Sūtra) or Candrapradīpa Sūtra (Moonlamp Sūtra) is a Buddhist Mahayana sutra. Some scholars have dated its redaction from the 2nd or 3rd century CE to the 6th century (the date of the earliest manuscript found), but others argue that its date just cannot be determined. The Samādhirāja is a very important source for the Madhyamaka school and it is cited by numerous Indian authors like Chandrakirti, Shantideva and later Buddhist authors.
[10] The Tathāgataguhya Sūtra (Secrets of the Tathāgata) or Tathāgatācintyaguhyanirdeśasūtra (The Sūtra that Teaches the Inconceivable Mystery of the Tathāgata) is an important Mahayana Buddhist sutra, which is also part of the Mahāratnakūṭa compilation.
[11] Mahāyāna-sūtrālamkāra-kārikā (Verses on the Ornament of the Mahāyāna Sūtras) is a major work of Buddhist philosophy attributed to Maitreya-nātha which is said to have transmitted it to Asanga (ca. 320 to ca. 390 CE). The Mahāyāna-sūtrālamkāra, written in verse, presents the Mahayana path from the Yogacara perspective.
[12] The translation is also available to read online at https://dakinitranslations.com.
This article well reflects His Holiness the 17th Gyalwang Karmapa’s wisdom, and it is a good sign that he was keenly aware of the problems concerning the cultivation of the character of the masters of Tibetan Buddhism.